Dariusz Adamowski
Dodane przez joanna fligiel dnia 17/06/2013




OcZKO



1. Co to znaczy być poetką/poetą?

Mieć niezwykłą okazję dzielić się swoją subiektywnością i wpływać nią na subiektywność innych umysłów. Wpływać na poziomie subatomowym, ale jednak.




2. Człowiek jest istotą płciową, płeć wpływa na większość obszarów jego życia. Czy również na poezję? Czy podział na poezję kobiecą i męską jest znaczący?

Tak, jest istotny, o ile społeczeństwo i jednostka chcą z tej istotności skorzystać. Jest istotny w ten sposób, że daje nam wygodne ramy operacyjne, w które możemy się wpisywać, lub z których możemy wychodzić. Niezależnie od naszych wyborów, pozostaje odnośnikiem, punktem orientacyjnym w chwilach kiedy potrzebujemy oparcia.



3. Czy istnieje poezja, która jest dla wszystkich?

Nie. Subiektywne doświadczenie poezji z założenia nie może pomagać, inspirować lub wzruszać wszystkich.



4. Czy pisania poezji można się nauczyć?

Można kształcić warsztat poetycki.




5. W jaki sposób doskonalić warsztat?

Czytać, dużo czytać. Słuchać pochwał i krytyk. Lub krytyk i pochwał.




6. Czego unikać w poezji?

Ja unikałbym w poezji zajmowania się czystą formą. Oraz zajmowania się wyłącznie ego piszącego.




7. Czy portale literackie to dobry sposób na szlifowanie warsztatu?


Bardzo dobry. O ile to dobry portal jest.




8. Zalety dobrego wiersza. Co znaczy napisać dobry wiersz?


Jeśli wiersz wzrusza. Jeśli jest dla nas momentem zachwytu, w którym zawieszamy na chwilę nasze egotyczne doświadczenie. Jeśli potrafi nas czegoś nauczyć. Zwłaszcza pokazać nam inną perspektywę.




9. Czy XXI wieku poetek/poetów jest wystarczająco dużo?


Tak.




10. Najlepszy czas na debiut?

W sensie komercyjnym - około 20-ki. W innym sensie każdy czas jest dobry.




11. Jak wydać książkę poetycką?

Trzeba się trochę nachodzić. Trzeba wysyłać, być zauważonym. Trzeba znać odpowiednich ludzi. Do wyboru.




12. Jak poradzić sobie z nieprzychylnymi recenzjami, które dotykają nas bezpośrednio?

Kiedy zrozumiemy, dlaczego nas to boli, będziemy wolni od ataków.




13. Co czytać i kogo? Czy są nazwiska, których niewolno nam pominąć?


Nie wydaje mi się, że istnieje jakiś ścisły kanon. Dla każdego te nazwiska będą inne. O żadnym pisarzu tak naprawdę nie mogę powiedzieć, że powinna to być lektura obowiązkowa dla wszystkich.




14. Wena, natchnienie, czy te pojęcia jeszcze funkcjonują?

Jak dla mnie w poezji to podstawa. Bez momentu olśnienia nie powstają dobre wiersze. Proza to co innego.




15. Co to takiego szczerość w poezji i czy komuś jest jeszcze potrzebna?

Szczerość w pisaniu w ogóle jest potrzebna. W tym sensie, że nie piszemy, by stać się popularni, żeby schlebiać jakimś gustom, żeby się dobrze sprzedawać.




16. Konkursy literackie. Jakie, gdzie i dlaczego warto brać w nich udział,? A może nie warto?


Warto, bo poznaje się naprawdę fajnych ludzi. Czasami można w ten sposób wydać swój debiutancki tomik. A jak nam się poszczęści, można sobie też dorobić na wakacje. Albo na nowego laptopa.




17. Czy warto słuchać profesjonalistów?


Tak.




18. Podsumowanie, czyli kilka konkretnych rad dla debiutującego w pigułce:

Weryfikuj swoje najlepsze wiersze. Czytaj je przyjaciołom. Potem koniecznie pokaż je na szerszym forum. W Internecie, na konkursach poetyckich, na slamach. Potem wyślij je do czasopism.



19. Dokończ zdanie: Wybitni poeci to... wybitni ludzie.




20. Wybierz jeden z ulubionych wierszy, ale nie swojego autorstwa (tutaj proszę o tekst i autora)




***
październik z rana. białe
pieluchy śniegu. a brzozy na wzgórzu
ciągle zielone

trzeba odszukać wełniane
rękawy długich wieczorów.
pozwolić głowie
na twarz starca i kark
pokryty kołnierzem.

tak blisko do ziemi. do
ziemi. do nieba. lubię patrzeć
z kuchni przez okno.
owce.
na szybie przemieszczają swój spokój
brzuch unosi się
i
o
p
a
d
a
przy stole z obrusem.

zegar stanął. ale i tak
zapadł zmierzch.
tylko brzozy na wzgórzu ciągle zielone.

lubię to pomarszczone mięso orzechów
trzask łamanych skorup
na boso
w japońskich klapkach.

Tomasz Guliński (Z tomu „Skrzeczenie jednej sroki”)




21. Dlaczego właśnie ten?


Łączy nienaganną formę z cudownym doświadczeniem spokoju. Uwrażliwia mnie na teraz. Na przemijające doświadczenie ludzkiego życia. Czyni mnie lepszym.



Dariusz Adamowski autor trzech tomików: "Adamowo", "Skraj", "Gub, trać, porzucaj".
Publikuje w Toposie, Odrze, Akcencie, Gazecie Wyborczej i Kartkach.