Śląska Strefa Gender
ŚLĄSKA STREFA GENDER
Śląska Strefa Gender

Kontakt
Linki
Aktualności
Feminizm
Szukaj

Marek Przybyła i jeg...
Nauczyciele są ważni
21 marca Światowy Dz...
Dobranocka nieco str...
kobieco
pisarki, poetki ze Śląska, Zagłębia i nie tylko
twórczość


zestawy wierszy
zestawy wierszy

MĘŻCZYŹNI PISZĄ. Mężczyźni z Strefie Twórczości. Proza, poezja, esej.
artykuły

rozmowy, spotkania. o literaturze, życiu, kobiecości
wywiady

recenzje, szkice literackie, noty o książkach
recenzje

OCZKO, czyli STREFA 21 PYTAŃ do doświadczonej poetki/poety
artykuły

literatura genderowa i feministyczna - artykuły, eseje, szkice naukowe, opracowania
artykuły

najciekawsze konkursy, projekty, akcje literackie.
konkursy literackie

OcZKO - Marta Półtorak


Marta Półtorak rocznik 76. Urodzona w Tarnowie-Mościcach, obecnie mieszkanka Krakowa, dziennikarka, poetka, historyk. Pierwszy wiersz przeczytała podczas Nocy Poetów na Zamku w Niepołomicach w 2008 roku oraz na Festiwalu FAMA w Świnoujściu (2008). Jej teksty ukazywały się na łamach: Fragile (2009,2011), Neurokutury (2009), Frazy (2010), Dziennika Polskiego (2011), Kwartalnika Stowarzyszenie Pisarzy Polskich za Granicą "Ekspresje"(2011), Miesięcznika KRAKÓW (2011), Lamelli (2009, 2010, 2013 oraz w krakowskich almanachach poetyckich w latach 2008 -2013. Za sprowadzenie bizantyjskiej duchowości pod dach bieszczadzkiej chałupy została laureatką "Bieszczadzkie Dusioły" (2008). W marcu 2012 roku zaś, została wyróżniona w konkursie "Mury, które dzielą - Mury, które łączą " ogłoszonym przez Żydowskie Muzeum
Galicja oraz eMultipoery. Wiersze laureatów były wyświetlane na pl.Nowym (Krakowski Kazimierz). Od 2011 roku prowadziła z Ewą Włodarską ARTYSTYCZNE ZDERZENIA - cykl poetycko-artystycznych spotkań w krakowskich klubach. Od 2012 - cykl spotkań historyczno-poetyckich Muza w Muzeum czyli Klio spotyka Erato" w Domu Historii Podgórza. W roku 2013 natomiast organizowała spotkania w Dworze Czeczów w Krakowie –Bieżanowie autorskie talk-show z poetami „W Roli Głównej czyli Dworskie Spotkania z Autorem”. Obecnie także prowadzi spotkania w ramach Podgórskiej Sceny Poezji w Domu Kultury Podgórze w Krakowie. W lipcu 2009 ukazał się jej debiutancki arkusz poetycki Globalne Zadymy wydany przez Śródmiejski Ośrodek Kultury w Krakowie, a w marcu 2010 pierwszy samodzielny tomik poezji Transmisje NA ŻYWO wydany pod patronatem ŚOK oraz Kwartalnika FRAGILE. Drugi tomik "Księżycowe Łąki" wydała w 2012 wersji papierowej elektronicznej. Od 2009 roku jest reporterem portalu Wiadomości 24 i Inteia360, gdzie zamieszcza relacje, recenzje i felietony z wydarzeń kulturalnych. Absolwentka Wydziału Humanistycznego Akademii Pedagogicznej w Krakowie na kierunkach: historia i dziennikarstwo. Współpracowała z Polska Agencja Prasową PAP (2000) oraz w redakcją Faktów TVN (1999). Należy do Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich.




OcZKO



1. Co to znaczy być poetą/poetką?

To sprawa indywidualna. Dla jednego jest to przygoda, dla innego sens życia. Myślę, że jest to jednak pewien stan duszy i umysłu, kiedy to dostrzega się więcej i mocniej. Osobiście poetką bardziej bywam niż jestem.



2. Człowiek jest istotą płciową, płeć wpływa na większość obszarów jego życia. Czy również na poezję? Czy podział na poezję kobiecą i męską jest znaczący?


Teoretycznie istnieje podział na dobra i złą. Mówię, że teoretycznie, bo praktycznie często kobiety są bardziej rozedrgane w poezji, mniej konkretne i być może jest to niepoprawne politycznie, ale w jakimś sensie jest to podział na linii płci biologicznej. Lecz z drugiej strony często można usłyszeć, ze któraś tam poetka nie pisze jak kobieta …




3. Czy istnieje poezja, która jest dla wszystkich?

Kanony literatury pięknej, tak jak w tzw. starej maturze.




4. Czy pisania poezji można się nauczyć?

W pewnym sensie. Jak wiadomo ludzie pracowici są dokładniejsi, ambitniejsi i to daje im możliwość nieskończonego poprawiania, pokazywania różnym krytykom do poprawy i nawet, jeśli talentu niewiele można z tego wycisnąć całkiem niezły tomik.




5. W jaki sposób doskonalić warsztat?


Czytać książki, sięgać do innych dziedzin kultury czy nauki, po to, by rozszerzyć słownictwo, pojęcia czy materię, która może uczynić nasz wiersz atrakcyjnym. Warto, także przyjmować krytykę, ale absolutnie nie próbować zaspokoić, tych, którzy krytykują. Eksperymentować, bawić się poezją i nie bać porażki.




6. Czego unikać w poezji?

Pretensjonalności, wulgarności, banału, efekciarstwa i przyklaskiwania grafomanom.




7. Czy portale literackie to dobry sposób na szlifowanie warsztatu?

Nie, gdyż nie mamy pewności, co do szczerości intencji…. Ale tu oczywiście mówię za siebie.




8. Zalety dobrego wiersza. Co znaczy napisać dobry wiersz?


Prostota, puenta, zastosowanie uniwersalnych symboli, czytelność przekazu. Czasem nawet przekleństwo, ale na absolutnym prawie cytatu.




9. Czy XXI wieku poetek/ poetów jest wystarczająco dużo?

Ludzi piszących wiersze jest chyba za dużo…, ale to – cytując –„ już historia oceni”.




10. Najlepszy czas na debiut?

Gdy ma się coś do powiedzenia lub opowiedzenia.



11. Jak wydać książkę poetycką?


Za pieniądze lub układ, rzadziej za łut szczęścia.




12. Jak radzić sobie z nieprzychylnymi recenzjami?


Mieć świadomość, że nie jesteśmy genialni i nie musimy być prymusami.




13. Co czytać i kogo? Jak brzmią nazwiska, tytuły książek, których nie wolno nam pominąć?

Osobiście lubię czytać książki historyczne i oglądać wystawy sztuk plastycznych, pisać o nich artykuły. Czasem słucham poezji śpiewanej. Nie czerpie z poetów, gdyż – czego nie boje się przyznać- jestem tylko hobbystą, amatorem poetyckim. Nie chce wobec tego się autorytatywnie wypowiadać.




14. Wena, natchnienie, czy te pojęcia jeszcze funkcjonują?


Tak, jak najbardziej warto. Tylko i wyłącznie one dają siłę. Wena jest jak piorun z nieba, daje gotowy ciąg słów, metafor… Jest jak zapis dyktowany do ucha. Dopada wszędzie i … na chwile. Dlatego należy zapisać wszystko choćby na rachunku za prąd, bo za minutę wena umknie. Ale potem trzeba się temu przyjrzeć, przeczytać i dopracować… czasem tez po prostu wywalić do kosza.




15. Co to takiego ta szczerość w poezji i czy komuś jest jeszcze potrzebna?


Szczerość, bo jest chyba coraz rzadsza. Przechodzi ona w poezji - jak we wszystkich innych dziedzinach - w poprawność. Efektowane, choć puste wiersze dominują na portalach chociażby. Czy jest potrzebna szczerość w poezji? Na pewno poetom, który traktuje wiersz jak konfesjonał lub kozetkę. Ale są też poeci, którzy epatują za szczerymi wyznaniami i nieświadomie traktują wiersz jak tabloid…




16. Konkursy literackie. Jakie, gdzie i dlaczego warto brać w nich udział? A może nie warto?

To zależy od wizji. Jeśli jestem próżny lubię być najlepszy. Poza tym to fajna zabawa, emocje…




17. Czy warto słuchać profesjonalistów?

Artystów profesjonalistów jak najbardziej. Ale takich dziś ze świecą szukać, … Bo kim owe autorytety są obecnie? Wykładowcami, portalowiczami ?




18. Podsumowanie, czyli kilka konkretnych rad dla debiutującego w pigułce:


Pisać, pisać i nie przejmować się. Mieć własną wizję, nie dać sobą manipulować oraz przymknąć oko… z tego chleba nie będzie.




19. Dokończ zdanie: Wybitni poeci to… nieżyjący, bo przetrwali w pamięci, przeszli próbę czasu i mentalności. Reszta z nas czeka w kolejce do nieśmiertelności – dosłownie i w przenośni.




20. Wybierz jeden z ulubionych wierszy



17 IX– Zbigniew Herbert

Moja bezbronna ojczyzna przyjmie cię najeźdźco
a droga którą Jaś Małgosia dreptali do szkoły
nie rozstąpi się w przepaść

Rzeki nazbyt leniwe nieskore do potopów
rycerze śpiący w górach będą spali dalej
więc łatwo wejdziesz nieproszony gościu

Ale synowie ziemi nocą się zgromadzą
śmieszni karbonariusze spiskowcy wolności
będą czyścili swoje muzealne bronie
przysięgali na ptaka i na dwa kolory

A potem tak jak zawsze - łuny i wybuchy
malowani chłopcy bezsenni dowódcy
plecaki pełne klęski rude pola chwały
krzepiąca wiedza że jesteśmy - sami

Moja bezbronna ojczyzna przyjmie cię najeźdźco
i da ci sążeń ziemi pod wierzbą - i spokój
by ci co po nas przyjdą uczyli się znowu
najtrudniejszego kunsztu - odpuszczania win




21. Dlaczego właśnie ten?

Jestem historykiem… po prostu. Poza tym Herbert pisze tak lekko, nienapuszenie, delikatnie i czytelnie a przy tym kunsztownie.



TWÓRCZOŚĆ - Link



Komentarze
Brak komentarzy.
Dodaj komentarz
Zaloguj się, żeby móc dodawać komentarze.
Oceny
Dodawanie ocen dostępne tylko dla zalogowanych Użytkowników.

Proszę się zalogować lub zarejestrować, żeby móc dodawać oceny.

Brak ocen.






felietony

użytkownik/czka

Hasło



Kilknij TUTAJ żeby się zarejestrować.

Zapomniane hasło?
kliknij TUTAJ.
Tylko zalogowani mogą dodawać posty w shoutboksie.

swewa
27/08/2018
od wczoraj nowa zakładka STREFA TEKSTÓW LEKKICH! zapraszamy do współpracy

nalika
17/11/2013
Niepewność dotyka nas wieczorami gdy się ręce do siebie kleją gdy sprawdzamy czy jeszcze zlepia w niepokoju spojrzenia dowcipie nie na temat żalu za grzech niepopełniony rzuca pytania o

swewa
10/11/2013
UWAGA! nowy panel - MĘŻCZYŹNI PISZĄ... Zapraszamy do współpracy smiley

Copyright © 2011
Projekt: Fundacja Feminoteka
system CMS: PHP-Fusion v6.00.300 © 2003-2005
6,272,745 Unikalnych wizyt