Śląska Strefa Gender
ŚLĄSKA STREFA GENDER
Śląska Strefa Gender

Kontakt
Linki
Aktualności
Feminizm
Szukaj

Anna Stolarczyk
Wakacyjne pocztówki
Bogdan Zdanowicz
Marek Przybyła i jeg...
Nauczyciele są ważni
pisarki, poetki ze Śląska, Zagłębia i nie tylko
twórczość


zestawy wierszy
zestawy wierszy

MĘŻCZYŹNI PISZĄ. Mężczyźni z Strefie Twórczości. Proza, poezja, esej.
artykuły

rozmowy, spotkania. o literaturze, życiu, kobiecości
wywiady

recenzje, szkice literackie, noty o książkach
recenzje

OCZKO, czyli STREFA 21 PYTAŃ do doświadczonej poetki/poety
artykuły

literatura genderowa i feministyczna - artykuły, eseje, szkice naukowe, opracowania
artykuły

najciekawsze konkursy, projekty, akcje literackie.
konkursy literackie

Krótka historia urzędu Pełnomocnika

Impulsem do reaktywowania urzędu pełnomocnika stała się zbliżająca się konferencja ONZ ds. kobiet w Pekinie. Na skutek presji środowisk kobiecych koalicyjny rząd SLD-PSL podjął decyzję o powołaniu Barbary Blidy - urzędującej minister budownictwa - na stanowisko Pełnomocnika Rządu ds. Kobiet i Rodziny. Ta kontrowersyjna decyzja została uznana za przejaw lekceważenia oraz marginalizacji problematyki praw kobiet oraz równouprawnienia płci. Sama pełnomocnik również nie kryła, że nie interesuje się tą problematyką i zgodziła się na objęcie tego stanowiska jedynie na prośbę premiera.
W maju 1995 roku nastąpiła zmiana na stanowisku pełnomocnika, a wraz z nią również zmiana nazwy samego urzędu - ustanowiono urząd Pełnomocnika Rządu ds. Rodziny i Kobiet ( w miejsce Pełnomocnika ds. Kobiet i Rodziny). Na stanowisko to powołana została posłanka SLD Jolanta Banach. Pomimo zmiany nazwy - a więc zmiany rozłożenia akcentów - problematyka awansu kobiet oraz równouprawnienia płci stanowiła priorytet w jej działaniach. W przededniu wspomnianej konferencji ONZ w Pekinie J. Banach podjęła działania w celu przygotowania rządowego raportu na temat sytuacji kobiet w Polsce. Po raz pierwszy organizacje pozarządowe zostały zaproszone do współpracy przy przygotowywaniu rządowego dokumentu. Tak rozpoczęta współpraca zaowocowała utworzeniem w maju 1996 roku stałego Forum Współpracy Organizacji Pozarządowych i Pełnomocnika Rządu ds. Rodziny i Kobiet.
Jedną z pierwszych inicjatyw, nad którą pracowało Forum, był Krajowy program działań na rzecz kobiet do roku 2000, przygotowany zgodnie z zaleceniami końcowymi ONZ - owskiej konferencji pekińskiej, zawartymi w dokumentach: Platforma Działania i Deklaracja Pekińska. Program stanowił przełożenie zaleceń owych dokumentów na konkretne działania dla poszczególnych ministerstw, władz samorządowych oraz organizacji pozarządowych. Obszary problemowe zawarte
w programie to:
• prawa kobiet w kontekście praw człowieka,
• kobiety a władza i proces podejmowania decyzji,
• edukacja,
• gospodarka,
• zdrowie kobiet,
• kobieta i środowisko,
• przemoc wobec kobiet,
• kobiety a środki masowego przekazu,
• mechanizmy współpracy administracji państwowej z organizacjami pozarządowymi,
• strategie badawcze i systemy zbierania danych z uwzględnieniem płci .

Podstawowym i długofalowym celem programu było (i jest nadal) promowanie i ochrona praw kobiet w kontekście praw człowieka oraz respektowanie zasady równości płci i niedyskryminacji w prawie i praktyce we wszystkich sferach życia społecznego. Organizacje pozarządowe uczestniczące w Forum zostały poproszone o przedstawienie opinii na temat programu oraz uzupełniających rekomendacji, uwzględnionych w jego końcowej wersji. Program został zaakceptowany i przyjęty przez rząd w dniu 29 kwietnia 1997 roku i do momentu wymiany ekipy rządzącej był stopniowo wdrażany przez poszczególne ministerstwa.
Kolejną inicjatywą Pełnomocniczki było przygotowanie programu przeciwdziałania przemocy w rodzinie pod nazwą Przeciw przemocy - wyrównać szanse. Chodziło tu o stworzenie spójnego i kompleksowego systemu pomocy ofiarom przemocy domowej, a zatem przede wszystkim kobietom i dzieciom. Innowacją miało być uruchomienie linii kredytowej dla osób pokrzywdzonych - kredyty pomagałyby im w ekonomicznym usamodzielnieniu się, a zatem zlikwidowanoby tym samym najpoważniejszą przeszkodę, często nie pozwalającą ofiarom uniezależnić się od sprawcy przemocy domowej. Program ten niestety nie został w pełni uruchomiony przed wyborami parlamentarnymi, a zmiana ekipy rządzącej doprowadziła do wstrzymania wszelkich działań.
Po wyborach parlamentarnych jesienią 1997 roku zlikwidowano urząd Pełnomocnika ds. Rodziny i Kobiet, powołując jednocześnie Pełnomocnika ds. Rodziny. Stanowisko objął Kazimierz Kapera, wywodzący się ze Zjednoczenia Chrześcijańsko - Narodowego, partii znanej ze swoich skrajnie konserwatywnych poglądów na temat społecznej roli kobiety i mężczyzny oraz rodziny. Kapera został wcześniej usunięty ze stanowiska wiceministra zdrowia za kontrowersyjne wypowiedzi - m.in. ostro krytykował środki antykoncepcyjne, a ludzi o odmiennej orientacji seksualnej przyrównywał do chorych, których trzeba leczyć.
Kapera miał wizję moralnie zdrowego społeczeństwa, co miałoby przejawiać się w wielodzietności rodzin, w których kobieta i mężczyzna pełnią tzw. naturalne role, a zatem kobieta zajmuje się wychowywaniem dzieci, a mężczyzna zapewnia środki utrzymania dla całej rodziny. Kolejne postulaty pełnomocnika to całkowity zakaz aborcji, antykoncepcji i edukacji seksualnej, ograniczenie prawnej dostępności rozwodów, wreszcie specyficznie pojmowana ochrona autonomii rodziny. To oznaczało uznanie przemocy w rodzinie za sprawę prywatną. Efektem tego ostatniego poglądu było wstrzymanie rozpoczętego przez poprzedniczkę programu Przeciw przemocy. Kapera uznał bowiem, ze stawia on w złym świetle polskich ojców, i nie wolno zapominać, że również mężczyźni padają ofiarami przemocy (według najnowszych badań jedynie 4% przypadków przemocy to znęcanie się członków rodziny nad mężczyznami. Pozostałe, czyli 96%, co stanowi miażdżącą przewagę, dotyczy kobiet i dzieci ).
Wszystkie te poglądy znalazły wyraz w przygotowywanym ponad rok Raporcie o sytuacji polskich rodzin, który ukazał się w lipcu 1998 roku. Kapera określił raport jako "niewątpliwy sukces mojego biura", niestety, w rzeczywistości był dokumentem tendencyjnym, zafałszowanym, pełnym nadinterpretacji wyników badań. Znalazło się w nim miejsce na wypunktowanie ideologicznych przeciwników - świeckie media - którzy deprawują młodzież, psują wizerunek polskiego mężczyzny oraz propagują specyficzny model kobiecości, zorientowanej na karierę. Zgodnie z tym założeniem tylko wydawcy katoliccy są prorodzinni, dlatego należy ich wspierać poprzez ulgi podatkowe i dotacje. Słowa te Kapera wprowadził w czyn, finansując katolicką telewizję "Fronda" oraz wydawnictwa książkowe, zgodne z poglądami ministra na homoseksualizm i miejsce kobiety w życiu publicznym .

Strona 2 z 3 < 1 2 3 >






felietony

użytkownik/czka

Hasło



Kilknij TUTAJ żeby się zarejestrować.

Zapomniane hasło?
kliknij TUTAJ.
Tylko zalogowani mogą dodawać posty w shoutboksie.

swewa
27/08/2018
od wczoraj nowa zakładka STREFA TEKSTÓW LEKKICH! zapraszamy do współpracy

nalika
17/11/2013
Niepewność dotyka nas wieczorami gdy się ręce do siebie kleją gdy sprawdzamy czy jeszcze zlepia w niepokoju spojrzenia dowcipie nie na temat żalu za grzech niepopełniony rzuca pytania o

swewa
10/11/2013
UWAGA! nowy panel - MĘŻCZYŹNI PISZĄ... Zapraszamy do współpracy smiley

Copyright © 2011
Projekt: Fundacja Feminoteka
system CMS: PHP-Fusion v6.00.300 © 2003-2005
6,875,881 Unikalnych wizyt