Śląska Strefa Gender
ŚLĄSKA STREFA GENDER
Śląska Strefa Gender

Kontakt
Linki
Aktualności
Feminizm
Szukaj

Anna Stolarczyk
Wakacyjne pocztówki
Bogdan Zdanowicz
Marek Przybyła i jeg...
Nauczyciele są ważni
pisarki, poetki ze Śląska, Zagłębia i nie tylko
twórczość


zestawy wierszy
zestawy wierszy

MĘŻCZYŹNI PISZĄ. Mężczyźni z Strefie Twórczości. Proza, poezja, esej.
artykuły

rozmowy, spotkania. o literaturze, życiu, kobiecości
wywiady

recenzje, szkice literackie, noty o książkach
recenzje

OCZKO, czyli STREFA 21 PYTAŃ do doświadczonej poetki/poety
artykuły

literatura genderowa i feministyczna - artykuły, eseje, szkice naukowe, opracowania
artykuły

najciekawsze konkursy, projekty, akcje literackie.
konkursy literackie

Agata Tokarska
Agata Tokarska - ma 24 lata. Studiuje polonistykę na IV roku na UWM w Olsztynie. W wolnych chwilach gra na gitarze, pisze wiersze, lubi poznawać nowe rejony...

TWÓRCZOŚĆ:


***

Wojaczek
Dla psiarni
Chuligan, wyga
A tak naprawdę tajemnica



***

Nasz grzeszny ratusz
Grzecznie stoi
Niczym penis



***

Leżę na łóżku
Nie myślę już o tobie
Choć wcierasz się w moją skórę
Jestem przezroczysta



***

Gdy minuty są jak godziny
A godziny jak minuty
Ty dotykasz mojego uda
Już wiem że
Ten dzień
Nie skończy się nigdy



***

Nie mam imienia
Ani nazwiska
Nie mam dziecka
Męża
Psa
Ochoty nie mam
Chodzić na swaty
Wykiwać rozsądek






Myśli kobiety na temat.



Słowo

Nie wiem jak zacząć . Jak znaleźć odpowiednie słowo. Czy to słowo mi się nie wymknie i nie wypadnie przez okno. Może prędzej ja "strzelę samobója". Żyjemy w świecie słowa. Nieustannie ono nas dotyka i przyprawia gębę. Nie jedną, ale tysiące. Co dzień inna gęba. Przyzwyczailiśmy się już do sztuki kamuflażu. Ukrywania się za szczelną maską. Bez powietrza. A przecież życie bez powietrza nie istnieje. Tak jak życie bez wody, jedzenia. Chociaż mówi się, że w dzisiejszym świecie wszystko jest możliwe. Możliwe czy niemożliwe faktem jest, że gęby istnieją i nie ma od nich wyjścia - poza inną gębą. Ciągle przeistacza się forma, ale i treść ulega zmianie. Przepoczwarzamy się jak motyle. Z tą tylko różnicą, że robimy to nie raz, ale tysiące razy. I tak w kółko.

Gęba

Ciągłe przemiany. Gdzie w tym jest miejsce na "ja" czy "my"; czy w ogóle na istnienie? Po co istnieć jeśli można tkwić w niebycie. Unosić się delikatnie ponad ziemią. Życie bez gęby to jak życie bez snu.
Już poeci przyprawiają sobie gęby, a częściej są one im przyprawiane przez nieczułych krytyków. Nazywa się to manierą poetycką. Od gęby nie ma ucieczki. Nie można przestrzec kogoś przed gębą, bo mamy ją już w momencie narodzin.
Wyśmienity potwór z tej gęby, niemal doskonały! Stroimy miny i udajemy, że nic się nie stało, a gęba i tak dopada nas wpół zdania. Jest nieuchwytna i nie da się jej do końca opisać. Jej postać jest cielesna albo zmysłowa. Na pewno pragnie nas wepchnąć do szuflady. Nie jednej ale tysiąca szuflad o różnej postaci i formie. Gdyż gęba nigdy nie jest jednolita i nie zamyka się w jednym słowie. Jest nieustannie kręcącym się kołem, jak koło życia i śmierci. Koło to kręci się jednak w różnych kierunkach. Jest to dość nietypowe koło.
Nasza wolność osobista jest ograniczona przez gęby. Bo jak tu posiadać wolność, gdy trzeba nosić maskę. Wiele masek. Gęby stwarzają ograniczenia, które jednak nam nie przeszkadzają.

Ja mijam, ty mijasz...

Poza gębami istotę naszego życia stanowi przemijanie. Każdego dnia zbliżamy się do śmierci, bądź do wieczności, w zależności w co kto wierzy. Z każdą chwilą. Czy, więc skazani jesteśmy na zapomnienie? W żadnym razie. Dzieci, które spłodziliśmy, dom, który wybudowaliśmy, to wszystko świadczy o naszym wysiłku i zapisaniu się w części historii świata. Bo nawet małe czyny wpisują nas w historię ludzkości. Pod koniec życia wspominamy dobre i złe chwile, marzenia. Bez marzeń jak bez używek życie nie miałoby sensu. Dlaczego łatwiej przychodzi nam wspominać złe rzeczy. Marzenia, których nie spełniliśmy czyny, których nie zrealizowaliśmy. Może taka jest nasza słowiańska natura lub też dusza. Chwile trwają krótko i wszystko przemija. To od nas zależy, jaki w ostateczności będzie rachunek naszego życia. Dlaczego pozwoliliśmy wyblaknąć naszej miłości lub ją zabić. Żyć z kimś, kto nie był tym jedynym. Szansa jest tylko jedna to od nas zależy, jak ja wykorzystamy. Może lepiej byłoby, gdyby ktoś nami kierował, ale wtedy na jego barki zrzucilibyśmy wszystkie nasze winy. Dlaczego coś dzieje się tak, a nie inaczej. Przyjaciel, którym się odpowiednio nie zaopiekowaliśmy - ginie? To wszystko dzieje się za szybko. Najlepiej byłoby spisywać dziennik codziennych spraw, który po śmierci odczytałby dzieci i poznały nasze tajemnice. Tylko, czy pragniemy, żeby tak wniknęły w nasze życie? Zastanówmy się, jakie przesłanie im zostawimy, jaką drogą ich pokierujemy. Czy nasze życie będzie dla nich wzorem. Pozostaje tylko chwila - dzień miesiąc rok. Trudno nam przychodzi cieszyć się tym, co mamy. Łatwiej narzekać i wybrzydzać być obrażonym na cały świat. Kiedy zrozumiemy wreszcie, że życie nie stoi w miejscu tylko płynie jak wartki strumień i tak bez końca. Kiedy zastanowimy się nad swoim życiem, zamiast biec bez ustanku przyjmiemy życie takim jakie jest bez zbytniego moralizatorstwa.

Życie jest plecionką cienką i delikatną. Feerią barw. Nic nie dzieje się w życiu bez przyczyny, rządzi nami jakaś wyższa instancja. Zbyt łatwo życie wymyka nam się z rąk, że trudno je ogarnąć. Przechodzi przez palce. Czy samotność jest naszym własnym wyborem czy skazał nas na nią los. Dobrze mieć chociaż za towarzysza psa. Pies uwrażliwia człowieka nie wymaga wiele a o wiele więcej daje. Jest prawdziwym przyjacielem, który nie opuści nas w potrzebie. Pies przygotowuje nas do macierzyństwa.

Mężczyźni

Naszym życiem rządzą panowie. To oni piszą prawo rządzą w polityce są szefami firm Kobiety nie mają wpływu na najważniejsze decyzje w państwie. Dlaczego tak się dzieje. Dlaczego o aborcji mają decydować za nas księża i politycy. Czy oni kiedyś rodzili dzieci czy wiedzą jakie to brzemię. Niestety w ogólnym przeświadczeniu Polaków króluje mit matki Polki. Kobieta ma być na służbie innych, lecz kto jej ma w tym pomóc. Becikowe nie spełnia swojej roli. Kobiety coraz częściej z niego rezygnują. Dlaczego tak się dzieje. Wiem jedno: kobiety nadal muszą walczyć o swoje choćby w sprawie emerytur. Dlaczego skazane są na mniejszą emeryturę, skoro przepracowały tyle samo lat co mężczyźni? Taka jest społeczna niesprawiedliwość kobiety jako jednostki słabszej - muszą się z nią pogodzić czy aby na pewno. Może powinnyśmy pozbawić świat mężczyzn? Wtedy życie byłoby łatwiejsze, nie byłoby wojen ...

Utopijne założenie. Bo to kobiety zwłaszcza młode dziewczyny są coraz bardziej agresywne od chłopców. Kobiety mimo iż wywalczyły w ciągu tych kilkunastu lat tak dużo nie powinny spocząć na laurach. Wiele jest jeszcze do zrobienia. Niektórzy uważają, że kobiety nadają się tylko do garów. Prania, sprzątania, gotowania. Dziś kobiety mogą się spełniać w różnych rolach. Nie są zależne od mężczyzn. Mimo to tak niewiele mówi się o ich prawach. Kobiety niezależnie od wieku powinny walczyć o swoje.

Miłość

Ile jesteście w stanie zrobić dla swojej pierwszej najpiękniejszej najpoważniejszej miłości? Czy całe życie bylibyście zdolni przeżyć z myślą o tej miłości. Całe życie przeznaczyć na starania, by ją odzyskać. Mogliście, jako młodzi ludzie być razem, ale los zdecydował inaczej. Czy bylibyście w stanie nie zapomnieć o niej. Czy istnieje coś takiego jak pierwsza prawdziwa miłość ? Jak ją rozpoznać. Trzeba zaufać instynktowi i wszystkim zmysłom, one znają odpowiedź na to pytanie. Miłość od pierwszego wejrzenia może przydarzyć się każdemu. Należy tylko w nią uwierzyć. Czy każdemu z nas jest ktoś przeznaczony. Druga połówka pomarańczy. Miłość jest najbardziej pierwotnym instynktem człowieka odróżniającym nas od zwierząt. Miłość wznosi nas ponad wyżyny sprawia, że czujemy jakbyśmy dotykali niebios. Wszelkie przeszkody nie mają znaczenia liczy się tylko miłość. Można zabić z miłości, popełnić samobójstwo po jej utracie. Miłość bywa namiętnością, ale także cierpieniem. Miłość to sztuka kompromisów. ,, Gdybym żył bez miłości byłbym niczym”. Czy potrafimy kochać nie dostając nic w zamian? ,,Kochać jak to łatwo powiedzieć . Kochać i nie pytać o nic”. Miłość bywa toksyczna, ale może być budująca. Miłość przychodzi w różnym wieku, może dotknąć każdego. Jednak jak się na nią przygotować. Nie ma na to ściśle określonych zasad . Miłość przychodzi równie niespodziewanie jak tornado i może spowodować wiele zniszczeń. Miłość wymaga nieustannego podlewania. Kończy się równie niespodziewanie jak się zaczyna. Nie zna granic ani przeszkód. Może trwać w nieskończoność lub skończyć się tam gdzie się zaczęła. Czy jednak jesteśmy zdolni kochać równie mocno tę samą osobę, jak w chwili gdy ją poznaliśmy. Czy wszystkim nam jest dane przeżyć miłość. Co zrobić żeby jej nie stracić. Miłość przemija równie szybko jak piasek w klepsydrze. W świecie uczuć nie ma miejsca na rozum.
Komentarze
Brak komentarzy.
Dodaj komentarz
Zaloguj się, żeby móc dodawać komentarze.






felietony

użytkownik/czka

Hasło



Kilknij TUTAJ żeby się zarejestrować.

Zapomniane hasło?
kliknij TUTAJ.
Tylko zalogowani mogą dodawać posty w shoutboksie.

swewa
27/08/2018
od wczoraj nowa zakładka STREFA TEKSTÓW LEKKICH! zapraszamy do współpracy

nalika
17/11/2013
Niepewność dotyka nas wieczorami gdy się ręce do siebie kleją gdy sprawdzamy czy jeszcze zlepia w niepokoju spojrzenia dowcipie nie na temat żalu za grzech niepopełniony rzuca pytania o

swewa
10/11/2013
UWAGA! nowy panel - MĘŻCZYŹNI PISZĄ... Zapraszamy do współpracy smiley

Copyright © 2011
Projekt: Fundacja Feminoteka
system CMS: PHP-Fusion v6.00.300 © 2003-2005
6,676,622 Unikalnych wizyt